Afrikaans Fiksie/Fiction – Labirint Twee

Die labirint se kronkelpad lei my al verder van die middelpunt en raak verstrengel met ander se paadjies. Die bol gare in my hande word al kleiner en kleiner soos ek deur die labirint loop en die gare, saam met ander s’n, soos ‘n web agter my laat. Om my is die groen mure, die baksteenmure, die ogies- en lemmetjiesdraad té hoog om oor te klim. As ek maar net die labirint van bo kon sien sou ek dalk antwoorde kon kry.

Is die labirint dalk ‘n ewigdurende sirkel; ‘n wiel wat slegs om en om beweeg waarin die eras, jare en seisoene hulle slegs herhaal? Of dalk is dit slegs vierkantig of reghoekig? Of dalk, soos die Nazca-lyne, sal dit prente vorm wat net van die wolke af gesien kan word en in geheim gehul is vir die sterflikes.

Maar ek stap steeds. Onder my voete is daar grond, gruis, gras. Herinneringe wat naderhand tot stof vertrap word soos wat hulle oor en oor en heen en weer in my kop ronddobber. Ek loop en loop deur die gange van my gedagtes terwyl die bol afrol. Iewers ver agter my is die beginpunt van die bol. Iewers in die middelpunt van die labirint. Iewers… maar ek kan nie fisies terugkeer nie. Die gare kan nie netjies opgerol en op ‘n ander pad geneem word nie. Dit wat reeds op die gare geëts is kan nie weer uitgevee word nie. Die wol kan nie weer wit gemaak word nie. En vir die hoeveelste keer wonder ek of daar net een pad uit die labirint is, of baie. Kan my voete al die tyd net hierdie een grond-gruis-gras pad volg? Kán wol weer wit gemaak word?

Ek stap verby ‘n lang gang vol portrette. Ek weet wie die gesigte in die olieverf is. Ek was daar toe elkeen omgekom het. Ek was die laaste een om hulle hande te neem. Ek was die laaste een wat hulle gesien het. Ek is die een wat hulle gare geknip het. Ander het dit dalk gespin en gemeet maar ek? Ek het net ‘n skêr gekry. Ek stap verby en kyk nie weer na die gesigte van dié wat onder my toesig deur die skoppensboer kom haal is nie.

Is dit reg dat ek – ek wat gare knip en weef en spin en sien hoe dit alles voor my oopvou soos ‘n fyn tapisserie – nou ook my eie pad moet stap om net aan die einde my eie gare te moet knip? Of gaan iemand anders dit knip?

Miskien gaan die gare net opraak.

Sal die uil ook vir my kom roep of die sterre vir my kom sing? Of wag net die skoppensboer?

Die gare word al minder en minder.

Maar my hande is nog nie moeg nie.

“Labirinte” kan verder gelees word op Wattpad.



Categories: Afrikaans, Fiction, Flash Fiction, Writing

Tags: , , , , ,

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Let Me Tell You the Story of...

A writing blog by H.R.R. Gorman

The Art of Blogging

For bloggers who aspire to inspire

Richard's Blog

A quiet corner to talk about my varied thoughts.

Tammy's Reading/Writing Life

A mother, wife, writer, teacher, coach, book fairy, and runner that has random thoughts about lots of topics!

The Official Blog of Horror and Fantasy Writer Lionel Ray Green

"Life is horror and fantasy, not necessarily in that order."

Thoughts of a Bored Writer

My writing. Mostly.

Chris The Story Reading Ape's Blog

READER - WRITER - RESOURCES - & MORE

Hersenspinsel

Afrikaanse fiksie deur Carin Marais

irevuo

art. popular since 10,000 BC

Travels With Nano

Sharing the world's delightful sights and bites to inspire your next travel adventure.

KRISTINA STANLEY

Best-selling Author of the Stone Mountain Mystery Series

Quiet Water Craft

Official crafty blog for my Quiet Water Craft Etsy shop

Julia's Creative Year

my year of trying to be more creative in different ways

Confessions of a Readaholic

Book Reviews | IAuhor nterviews | EST 2013

Art of Shaima

Fantasy Art and Illustration

Jo-Creates

Knit one, Crochet too, then go make something to eat!

whit::knits

(and crochets, and stitches, and is otherwise generally crafty)

Discover

A daily selection of the best content published on WordPress, collected for you by humans who love to read.

Flash-365

Oh! Take a shit, read a story. - My Mother on flash fiction

%d bloggers like this: